الهه

ورود ممنوع

یـک مار تبــــدار، در گلـــویم میخــــزد آرام

یک کودک عــاصی، خودش را میزند بــر در

درب قفس باز است، چشمانش نمیبینــد

انـــگار رؤیــــایی شـکســـته دارد او برسر

 

در چشمهایــم برکه ای کوچـک رقم خورده

نقــش لبم لرزش، رنـگ چهره ام زرد است

آزرده ام از این دورنـــگیهـــا، خــداونـــدا!!

دستان او آتش، اما دست من سرد است

 

مثـل همیشه بـوی عطــرش پر شده اینجـا

امــا چـــرا بـوی تعفـــن میـــــدهد اینبــار؟!

چشمان او در چشم، لبهایش به روی لب؟!

نــه! نــه! بــرو! بوی خیانت میدهی ای یار

 

چشمی که رو به چشمهـای دیـگری خندیـــد

یک خواهش و یک لب، که روی دیگری لغزیــد

مردی که در فکـرش هـــزاران یاسمـــن دارد

اویی که صد ساقــــی ز بـزم میکــده دزدیــد

 

نه! سهم من این نیست! من پاکم، تو ناپاکــی

یک لحظــه در حال و هــزاران لحظـه در خاکـی

در؟ نه! تو یک دروازه داری در دلــت، افسوس

مــن داد می خواهـم خداونـدا!! منم شاکـی

 

یـــک آینه، یــک تــار مو، یــک شــانـه چوبــی

یــک سرمه دودی، در نقـش رخــی وحشــی

دیــگر بـه عشق چه زنـم بر گیــسوان شـانه؟!

ای چشمهـای وحشـی، آخر از چه میترسی؟

 

در آینــــه خیـــــره، آییــــنه تـــــرک خــورده

شرمنـــــده ام از خـــود، از ایـــن روح آزرده

میـــترسم از مــردی که هزره بود و پژمرده

نامـم الهـــه؛ روی قلب من دو خط خورده

 

+نوشته شده در ۱۳٩٠/۱۱/٢۱ساعت٢:۳٤ ‎ب.ظتوسط الهه | نظرات ()

بــــــرو

گفتم به تو، من؛ بی سروسامان هستـم      افســـرده ام و در پـــی درمـان هستم

ایــن چهــره معصــوم که تو، میـــبینـــی      خواب است که من رهروطوفان هستم

از مانــدن و رستنـت به من می گویـــی      مـــن رفتنـــی ام؛ گوهر غلطان هستم

تو تابش خورشید ز مـن می خواهــی؟!      خورشیــد کجــــا؟! من مه تابـان هستم

چون اشکم و این نامه تقدیر من است      افسوس!!! که مستاجر مژگان هستم

+نوشته شده در ۱۳٩٠/۱۱/٤ساعت۸:٠۳ ‎ب.ظتوسط الهه | نظرات ()

فرمانــروا

فرمانــروای شعــرهای من، فرسنگهــا فاصلــــه بین مـا

من دورم و تو دورتر هستـی، چندین و چند مسئله بین مـا

دیگر درون شهر من چندیسـت، صد شاه می آید و میماند

روزی تو شاه سرزمین بودی، بی هیـچ غم یا گله بین مـا

حرف میـان ما دو تا یـک روز، تنهــا اشــارات نگاهــی بـود

آن شور و شر اکنون کجـا رفته؟ دو پیربی حوصله بین مـا

فرمانروا، اکنون کجا هستی؟ فرمانروای دیگری گشتی؟!

روی گسـل هستیم و میبینیم، خاموشی زلزله بین مـا...

+نوشته شده در ۱۳٩٠/۱۱/۱ساعت۸:۳٠ ‎ب.ظتوسط الهه | نظرات ()

دنیــای معکوس

خداونـــدا، دلم دلتنــگ و تنهـــاســـت     اگــــرچـــه شــــاکلیــــد قفــــــل دلهاســت

میـــان چهــــره ام غــم مــیزنـــد مـــوج     همه گویند؛ چه چشمانی!! چه زیباسـت!!

 

خدایــــا، غنچـــه ات نشکفتــه پژمــرد     قنــــــاری در قفـــــس تنهـــــا شــد و مـــرد

تهــی گشتــم، چــرا میخنـــدم از درد؟!     کســــی آمـــد، دلـــــم را بـــا خــــودش بـرد  

 

کمـــی تنــهامــو یــک کـم هم غریبــم     کمـــی ســـاده و گاهـــی هـــم عــجیبـــم

میـــان شـعرهــایـــم گــم شده عشق     سکوتــــم خستـــه اســت، یــارب! نجیبـــم 

 

گلــــه دارم، نـــه از تــــو، از وجــــودم    ازایــــنکـــه،آنــــچه بایــــد؛مــــن نبــــــودم 

میـــان خــاک گلــدان یک گیـــاه اســت    خـــدایــــــا؛ عـــــاشــق یـــــــاس کبــــودم

 

قلم در دســـت مـــن، پس دفتـرم کو؟!     بـــــــریـــده دستــــه اش را زهــــرچــــاقــــو

شــدم زنــده و تن پوشم سیـاه است     همـــه مردنــــد؛ نه خـــواب است و نه جـادو

 

خداونــــدا؛ زمیــن غرق سیاهیــســت     شنــــــا کــــردن در آن، اوج تبـــاهیـــــســـــت

شــــده وارونـــــه قانـــــون تــو یــارب     نهنــــگ اینجــــــا، همبــــازی مــاهیــــســت!!

+نوشته شده در ۱۳٩٠/٩/۱٩ساعت٢:۱۸ ‎ب.ظتوسط الهه | نظرات ()

خداوندا؛ دلم تنـگ اسـت         به آغوشش روم ننگ است

خـداونـدا؛ نـمی فــهـمــم          نگاهش غرق نیرنگ اسـت

 

خــداونــدا؛ شـدم جـــادو         چـوشب بریک گل شب بو

نمیـدانم چه شد،ای واای!         ببـــر این نبـض را؛ چـاقــو

 

من، او، ما؛ لحظـه دیــدار         منـــم کاغــذ، و اوپرگـ‌ـــار

به چشمانم قسم دیدم         برایـم می کشـد، یــک دار

 

مـــن و یـک قهــوه تلخو         نگـاهــی، بـر تـه فـنـجــــان

سقوط! این آخرراه است         ببــار ای آسمــان؛ بـــاران

 

بـــزن، ای بــاد پـاییــزی          بـــزن، بر صــورتــم سیلـی

بـزن، کاین گونــه گلگــون          شـود، از سـیـلی ات نیـلی

 

بـــزن، شـاید رهـا سازم          نگــاهــش را و اسمـــش را

بـــزن، تا بشکنم در خـود          بـزن، بشکن طلسمش را

 

خـــداونــدا؛ تـو مـیبینــی          چـگونه گشتـه ام بـی تاب

خمــارم کرده هجرانش          شـدم محصور این گـرداب

 

خــداونــدا؛ قضــا یـک روز           بــرایـم از وجـــودش گفــت

شــدم دلبستـه اش،امـا           قدر، از سرنوشتم شسـت

 

خــداونـدا؛ در ایـن بـازی           ببیـــن؛ محتـاج محتـاجــم

من ازنسل همـان جـدم           خلیفــه، رانــده؛ بی تـاجـم

 

نجـاتم ده،علاجــم باش           بیــا یــارب؛ تو تاجـــم باش

در ایــن بـــازار پـررنــــدی           تو عامــل بر، رواجــــم باش

+نوشته شده در ۱۳٩٠/٩/٢ساعت۱٢:٢٧ ‎ق.ظتوسط الهه | نظرات ()

دلم در حسرت آغوش مردیست         که در دل حســرتی ناگفتــه دارد

بـــرایــــم اشک میریزد، اگرچـــــه         کنــارش صـد عروس خفتـــه دارد

 

من آن آهوی وحشیم که روزی          اسیـر هیبت شیـری شدم، واای!

نشستـــم گوشه زندان قلبش          بدینسان ضامن پیری شدم،واای!

 

دلم درحسرتش میسوزد، اما          مــرا یـارای رفتـن بر رهـش نیــست!

نمیدانم که ایـن مرد هوسبـاز          کنون درخانه اش همبسترکیست؟!

 

دلم درحسرت چشمان مردیست      که صد نیــرنگ در چشمش نهفتـه

ازآن شبهاکه مهمانش هوس بود      غـرور زخمی ام، هــرگــز نخـفتــه

 

ببین آیینه، این جسـم تکیـــده       زمـــانــی، صــد امیــــد و آرزو داشـــت

چه شدآن عشق بیماننددیروز       به قلبش تخم شک رااینچنین کاشت؟

 

مرا، مردی ز خود بیگانه کرده         که صـدها فاصــله ما بیـن ما بـــود!

من او بودم، و او من بود، اما         هــــزار و یـــک گـله ما بیـن ما بــــود!

 

من اورا دوست میدارم اگــرچه     هوسبـازاست ونادان است واحـمق

هنوزم منتظرهستم که روزی      صـــدای در بیـــــایــــد، آه؛ تـــق تـــق...    

+نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/٢٥ساعت۱٠:۳٩ ‎ب.ظتوسط الهه | نظرات ()

دل مبندید به من، من خسته و پژمرده ام         از زمیـن و از زمـان و مردمــان آزرده ام

کودکی کوچک بروی اسم من خطی کشید        یعنـی؛ نامم را زاین دنیای دونی برده ام

گـرچه دنیای نگاهــم دیگـران را خـواب کرد        من زاین دنیاهزاران زخم کاری خورده ام

رهـروی آمد، غــرورم را ز مـن دزدید و رفــت        غــافــل از آنــکه بداند بی غرورم مرده ام

مرگ تدریجی! قدر این را برای من نوشت        مـن نمــیدانــم چـرا از روز اول مـرده ام!!!

دل نمیبندم به دنیا، زندگی چیـزی نداشت        مـن الهه، دختری باخنده ای افسرده ام

+نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/۱٦ساعت٦:٥۸ ‎ب.ظتوسط الهه | نظرات ()