الهه

دلم در حسرت آغوش مردیست         که در دل حســرتی ناگفتــه دارد

بـــرایــــم اشک میریزد، اگرچـــــه         کنــارش صـد عروس خفتـــه دارد

 

من آن آهوی وحشیم که روزی          اسیـر هیبت شیـری شدم، واای!

نشستـــم گوشه زندان قلبش          بدینسان ضامن پیری شدم،واای!

 

دلم درحسرتش میسوزد، اما          مــرا یـارای رفتـن بر رهـش نیــست!

نمیدانم که ایـن مرد هوسبـاز          کنون درخانه اش همبسترکیست؟!

 

دلم درحسرت چشمان مردیست      که صد نیــرنگ در چشمش نهفتـه

ازآن شبهاکه مهمانش هوس بود      غـرور زخمی ام، هــرگــز نخـفتــه

 

ببین آیینه، این جسـم تکیـــده       زمـــانــی، صــد امیــــد و آرزو داشـــت

چه شدآن عشق بیماننددیروز       به قلبش تخم شک رااینچنین کاشت؟

 

مرا، مردی ز خود بیگانه کرده         که صـدها فاصــله ما بیـن ما بـــود!

من او بودم، و او من بود، اما         هــــزار و یـــک گـله ما بیـن ما بــــود!

 

من اورا دوست میدارم اگــرچه     هوسبـازاست ونادان است واحـمق

هنوزم منتظرهستم که روزی      صـــدای در بیـــــایــــد، آه؛ تـــق تـــق...    

+نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/٢٥ساعت۱٠:۳٩ ‎ب.ظتوسط الهه | نظرات ()

دل مبندید به من، من خسته و پژمرده ام         از زمیـن و از زمـان و مردمــان آزرده ام

کودکی کوچک بروی اسم من خطی کشید        یعنـی؛ نامم را زاین دنیای دونی برده ام

گـرچه دنیای نگاهــم دیگـران را خـواب کرد        من زاین دنیاهزاران زخم کاری خورده ام

رهـروی آمد، غــرورم را ز مـن دزدید و رفــت        غــافــل از آنــکه بداند بی غرورم مرده ام

مرگ تدریجی! قدر این را برای من نوشت        مـن نمــیدانــم چـرا از روز اول مـرده ام!!!

دل نمیبندم به دنیا، زندگی چیـزی نداشت        مـن الهه، دختری باخنده ای افسرده ام

+نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/۱٦ساعت٦:٥۸ ‎ب.ظتوسط الهه | نظرات ()