الهه

دل مبندید به من، من خسته و پژمرده ام         از زمیـن و از زمـان و مردمــان آزرده ام

کودکی کوچک بروی اسم من خطی کشید        یعنـی؛ نامم را زاین دنیای دونی برده ام

گـرچه دنیای نگاهــم دیگـران را خـواب کرد        من زاین دنیاهزاران زخم کاری خورده ام

رهـروی آمد، غــرورم را ز مـن دزدید و رفــت        غــافــل از آنــکه بداند بی غرورم مرده ام

مرگ تدریجی! قدر این را برای من نوشت        مـن نمــیدانــم چـرا از روز اول مـرده ام!!!

دل نمیبندم به دنیا، زندگی چیـزی نداشت        مـن الهه، دختری باخنده ای افسرده ام

+نوشته شده در ۱۳٩٠/۸/۱٦ساعت٦:٥۸ ‎ب.ظتوسط الهه | نظرات ()