الهه

خداوندا؛ دلم تنـگ اسـت         به آغوشش روم ننگ است

خـداونـدا؛ نـمی فــهـمــم          نگاهش غرق نیرنگ اسـت

 

خــداونــدا؛ شـدم جـــادو         چـوشب بریک گل شب بو

نمیـدانم چه شد،ای واای!         ببـــر این نبـض را؛ چـاقــو

 

من، او، ما؛ لحظـه دیــدار         منـــم کاغــذ، و اوپرگـ‌ـــار

به چشمانم قسم دیدم         برایـم می کشـد، یــک دار

 

مـــن و یـک قهــوه تلخو         نگـاهــی، بـر تـه فـنـجــــان

سقوط! این آخرراه است         ببــار ای آسمــان؛ بـــاران

 

بـــزن، ای بــاد پـاییــزی          بـــزن، بر صــورتــم سیلـی

بـزن، کاین گونــه گلگــون          شـود، از سـیـلی ات نیـلی

 

بـــزن، شـاید رهـا سازم          نگــاهــش را و اسمـــش را

بـــزن، تا بشکنم در خـود          بـزن، بشکن طلسمش را

 

خـــداونــدا؛ تـو مـیبینــی          چـگونه گشتـه ام بـی تاب

خمــارم کرده هجرانش          شـدم محصور این گـرداب

 

خــداونــدا؛ قضــا یـک روز           بــرایـم از وجـــودش گفــت

شــدم دلبستـه اش،امـا           قدر، از سرنوشتم شسـت

 

خــداونـدا؛ در ایـن بـازی           ببیـــن؛ محتـاج محتـاجــم

من ازنسل همـان جـدم           خلیفــه، رانــده؛ بی تـاجـم

 

نجـاتم ده،علاجــم باش           بیــا یــارب؛ تو تاجـــم باش

در ایــن بـــازار پـررنــــدی           تو عامــل بر، رواجــــم باش

+نوشته شده در ۱۳٩٠/٩/٢ساعت۱٢:٢٧ ‎ق.ظتوسط الهه | نظرات ()