الهه

دنیــای معکوس

خداونـــدا، دلم دلتنــگ و تنهـــاســـت     اگــــرچـــه شــــاکلیــــد قفــــــل دلهاســت

میـــان چهــــره ام غــم مــیزنـــد مـــوج     همه گویند؛ چه چشمانی!! چه زیباسـت!!

 

خدایــــا، غنچـــه ات نشکفتــه پژمــرد     قنــــــاری در قفـــــس تنهـــــا شــد و مـــرد

تهــی گشتــم، چــرا میخنـــدم از درد؟!     کســــی آمـــد، دلـــــم را بـــا خــــودش بـرد  

 

کمـــی تنــهامــو یــک کـم هم غریبــم     کمـــی ســـاده و گاهـــی هـــم عــجیبـــم

میـــان شـعرهــایـــم گــم شده عشق     سکوتــــم خستـــه اســت، یــارب! نجیبـــم 

 

گلــــه دارم، نـــه از تــــو، از وجــــودم    ازایــــنکـــه،آنــــچه بایــــد؛مــــن نبــــــودم 

میـــان خــاک گلــدان یک گیـــاه اســت    خـــدایــــــا؛ عـــــاشــق یـــــــاس کبــــودم

 

قلم در دســـت مـــن، پس دفتـرم کو؟!     بـــــــریـــده دستــــه اش را زهــــرچــــاقــــو

شــدم زنــده و تن پوشم سیـاه است     همـــه مردنــــد؛ نه خـــواب است و نه جـادو

 

خداونــــدا؛ زمیــن غرق سیاهیــســت     شنــــــا کــــردن در آن، اوج تبـــاهیـــــســـــت

شــــده وارونـــــه قانـــــون تــو یــارب     نهنــــگ اینجــــــا، همبــــازی مــاهیــــســت!!

+نوشته شده در ۱۳٩٠/٩/۱٩ساعت٢:۱۸ ‎ب.ظتوسط الهه | نظرات ()